O Rzeckim
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Opis pokoju Rzeckiego:
„Było w nim to samo smutne okno, wychodzące na to samo podwórze, z tą samą kratą, na której szczeblach zwieszała się być może ćwierćwiekowa pajęczyna, a z pewnością ćwierćwiekowa firanka, niegdyś zielona, obecnie wypłowiała z tęsknoty za słońcem.

Pod oknem stał ten sam czarny stół obity suknem, także niegdyś zielonym, dziś tylko poplamionym. Na nim wielki czarny kałamarz wraz z wielką czarną piaseczniczką, przymocowaną do tej samej podstawki - para mosiężnych lichtarzy do świec łojowych, których już nikt nie palił, i stalowe szczypce, którymi już nikt nie obcinał knotów. Żelazne łóżko z bardzo cienkim materacem, nad nim nigdy nie używana dubeltówka, pod nim pudło z gitarą, przypominające dziecinną trumienkę, wąska kanapka obita skórą, dwa krzesła również skórą obite, duża blaszana miednica i mała szafa ciemnowiśniowej barwy stanowiły umeblowanie pokoju, który ze względu na swoją długość i mrok w nim panujący zdawał się być podobniejszym do grobu aniżeli do mieszkania.”

„Hi! hi! hi! dokąd wy jedziecie, podróżni?... Dlaczego narażasz kark, akrobato?... Co wam po uściskach, tancerze?... Wykręcą się sprężyny i pójdziecie na powrót do szafy. Głupstwo, wszystko głupstwo!...a wam, gdybyście myśleli, mogłoby się zdawać, że to jest coś wielkiego!...”
Rzecki sam do siebie podczas nakręcania lalek, I 2 (36-37)

„Głupstwo handel... głupstwo polityka... głupstwo podróż do Turcji... głupstwo całe życie, którego początku nie pamiętamy, a końca nie znamy... Gdzież prawda?..”
Rzecki, I 2 (37)

„Oto do czego prowadzi mężczyznę starokawalerstwo!”
Jedna z dam, komentująca postępowanie Rzeckiego, I 2 (37)

„Ja jestem człowiek z innej epoki, nawet nazywają mnie bonapartystą i romantykiem”
Rzecki o sobie, I 18 (534)

Udostępnij




  Dowiedz się więcej
1  Historia w Lalce
2  O Wokulskim
3  Znaczenie tytułu Lalki



artykuł / utwór: O Rzeckim






    Tagi:
    Ignacy Rzecki - Pokolenie pozytywistów -