O Wokulskim
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wokulski a romantycy (scena z tomikiem Mickiewicza):
Wzrok jego machinalnie padł na stół, gdzie leżał niedawno kupiony Mickiewicz.
"Ile ja to razy czytałem!..." - westchnął biorąc książkę do ręki.
Książka otworzyła się sama i Wokulski przeczytał:
"Zrywam się, biegnę, składam na pamięć wyrazy, którymi mam złorzeczyć okrucieństwu twemu, składane, zapomniane już po milion razy...Ale gdy ciebie ujrzę, nic pojmuję, czemu znowu jestem spokojny, zimniejszy nad głazy, aby goreć na nowo, milczeć po dawnemu."
"Teraz już wiem, przez kogo jestem tak zaczarowany..."
Uczuł łzę pod powieką, lecz pohamował się i nie splamiła mu twarzy.
"Zmarnowaliście życie moje... Zatruliście dwa pokolenia!.. szepnął. - Oto skutki waszych sentymentalnych, poglądów na miłość."
Złożył książkę i cisnął nią w kąt pokoju, aż rozleciały się kartki. Książka odbiła się od ściany, spadła na umywalnię i ze smutnym szelestem stoczyła się na podłogę.
"Dobrze ci tak! tam twoje miejsce... - myślał Wokulski. - Bo któż to miłość przedstawiał mi jako świętą tajemnicę? Kto nauczył mnie gardzić codziennymi kobietami, a szukać niepochwytnego ideału?... Miłość jest radością świata, słońcem życia, wesołą melodią w pustyni a ty co z niej zrobiłeś?... Żałobny ołtarz, przed którym śpiewają się egzekwie nad zdeptanym sercem ludzkim!"
Wtem nasunęło mu się pytanie:
"Jeżeli poezja zatruła twoje życie, to któż zatruł ją samą? I dlaczego Mickiewicz, zamiast śmiać się i swawolić jak francuscy pieśniarze, umiał tylko tęsknić i rozpaczać?
Bo on, tak jak i ja, kochał pannę wysokiego urodzenia, która mogła stać się nagrodą nie rozumu, nie pracy, nie poświęceń, nawet nie geniuszu, ale... pieniędzy i tytułu..."
"Biedny męczenniku! - szepnął Wokulski. - Tyś oddał narodowi, coś miał najlepszego; lecz cóżeś winien, że przelewając w niego własną duszę, razem z nią przelałeś cierpienia, jakimi nasycali ciebie? To oni są winni twoim, moim i naszym nieszczęściom..."
Podniósł się z fotelu i ze czcią zebrał porozdzierane kartki.
"Nie dość, że byłeś umęczony przez nich, ale jeszcze miałbyś odpowiadać za ich występki?... To oni winni, oni, że twoje serce, zamiast śpiewać, jęczało jak dzwon rozbity."
II 4 (190-191)

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Pozostali bohaterowie
2  Czas i miejsce akcji w Lalce Bolesława Prusa
3  Znaczenie tytułu Lalki



artykuł / utwór: O Wokulskim



  • "Lalka" to pierwsza tak "poważna" książka, jaką przeczytałem. I mimo to była dla mnie bardzo zrozumiała. Dosłownie mnie wciągnęła, może dlatego, że w pewnych wątkach wręcz utożsamiałem się z Wokulskim ;) Nie jest to książka trudna, może tylko to przeplatanie czasowe jest na początku troszkę gubiące, ale z czasem to także robi się ciekawe:) Polecam tę książkę, naprawdę:)
    Mateu (---)

  • Do Pani Emilii Aż taka stara nie jesteś i też powinnaś czytać lektury . Chociaż te , które są ci potrzebne do zdania matury . Jednak to prawda ,że teraz to kazdy głupi maturę zda. ;/
    Patrycja ()

  • nie wiem co zrobiłabym z jutrzejszym przygotowaniem się na polski, gdyby nie klp.pl .i to wcale nie jest tak, że olewam lektury, nie czytam, bo mi się nie chce. po prostu jakąs pomoc trzeba czasem mieć, szczególnie przy takich lekturach, jak "Lalka", "Nad Niemnem" czy "Potop". dzięki!
    rastafarianka ()

  • Lalka sama w sobie jako dzieło jest fascynująca, polecam gorąco! najlepiej oddac sie jej podczas dwutygodniowej przerwy od szkoly np. jakis ferii, usiąść i czytac :) Wokulski rowniez niczego sobie- postac wciągajaca i niemalze w pełni przekonywujaca.
    Pauline ()

  • Do mnie jakoś nie przemawiają te szownistyczne poglądy i idiotyczne postępowanie, a Łęcka jest po prostu podłą, rozpuszczoną kobietą, która nie potrafi uszanować uczuć innych, do tego nie posiada ani trochę samodzielności. Kochać jak Wokulski? To beznadziejne i blazujące, no, i głupie, bo co to była za kobieta... Btw. świetna strona!!
    Pomarańcza ()

  • Jedyna strona na której można znaleźć naprawdę wyczerpujące informacje, szukałem wszędzie cytatów na podstawie których można by było scharakteryzować bohaterów "Lalki" i znalazłem je tylko tutaj. Serdeczne dzięki dla twórców tej strony.
    Kinio ()

  • Mając prawie 40 lat kończę LO dla Dorosłych. Czytałam Lalkę i gorąco polecam jej przeczytanie innym - Kto z młodych potrafi dzisiaj tak kochać jak Wokulski pannę Łęcką ? Przeczytajcie , a przyznacie mi rację. Żadne streszczenie nie odda treści lektury- ANI
    Anonim ()

  • No po prostu brawa dla Atorki!!! Do tej pory nie miałam zamiaru czytać tej lektury, ale po zapoznaniu się z cytatami (zwłaszcza tym ostatnim, który mnie osobiście powalił na kolana) siądę nad tą książką, i oderwę się dopiero, jak dobrnę do końca.
    Lukiferia (fallen.archangel.lucyfer {at} gmail.com)

  • JESTEM TROCHE STARSZA NIŻ WY MŁODZI LUDZIE . POSTANOWIŁAM ZROBIĆ W. ŚREDNIE . KOŃCZE TRZY LETNIE LICEUM IPRZYMIERZAM SIĘ DO MATURY ,CHOĆ TAK NAPRAWDE JEST MI CIĘŻKO NIE MAM POJĘCIA CZY DOBRZE ROBIE.ALE WYBRAŁAM TEMAT - MOTYWY MIŁOŚCI W LITERATURZE . POSTANOWIŁAM ZAJRZEĆ NA STRONE INTERNETOWĄ I POSZUKAĆ JAKIŚ LEKTUR NA WYBRANY TEMAT .DOSZŁAM DO WASZEJ STRONY I CO? SPODOBAŁA MI SIĘ. A WŁAŚNIE JEDNĄ Z LEKTUR WYBRAŁAM "LALKE" B. PRUSA .TA STRONA ,TO DOBRA DLA LUDZI KTÓRZY NIE MAJĄ CZASU. WY MŁODZI TO TAK MAPRAWDE POWINNIŚCIE CZYTAĆ LEKTURY .
    EMILA (EMILA SDZ.PL)




Tagi:
Wokulski - Charakterystyka Stanisława Wokulskiego -