Stanisław Wokulski jest głównym bohaterem powieści, postacią najlepiej zarysowaną i opisaną. Jego historii nie poznajemy chronologicznie, ale fragmentami, wiele jest w niej niedomówień, nie znamy końca jego losów.

Urodził się najprawdopodobniej w zubożałej rodzinie szlacheckiej. W młodości pracował jako subiekt w sklepie u Hopfera. W pewnym momencie postanowił zacząć się kształcić, wstąpił do Szkoły Przygotowawczej, a następnie do Szkoły Głównej. Był w swoim pragnieniu wiedzy wytrwały, w dzień pracował w sklepie i restauracji, a w nocy uczył się. Później musiał przerwać naukę i wziął udział w Powstaniu Styczniowym, co było wyrazem jego poddania się gorączce patriotycznej tamtego okresu.


Po klęsce powstania zesłany do Irkucka tam kontynuował kształcenie. Gdy wrócił do Polski, z nędzy ożenił się ze starszą od siebie Małgorzatą Pfeifer, wdową po Janie Miclu i prowadził sklep. Po jakimś czasie jego żona zmarła, a on odziedziczył po Minclach pokaźny majątek. Gdy pewnego dnia zauważył w teatrze Izabelę, zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia i od tamtego czasu jego życie się zmieniło. Wyjechał do Bułgarii, aby zdobyć majątek na wojnie – dla niej. Postanowił wkraść się w łaski arystokracji, a zwłaszcza Łęckiego – dla ukochanej. Dla niej znosił upokorzenia, był przez nią raz traktowany przychylnie, a raz odpychany.

Zakochany w Izabeli, cały czas interesował się naukami przyrodniczymi, imponował mu Ochocki, który chciał poświecić się cały nauce oraz Geist – profesor, który próbował wynaleźć metal lżejszy od powietrza. Wokulski był dobrym handlowcem i gospodarzem, potrafił podchodzić do życia racjonalnie, miał projekty przebudowy Powiśla, organizował spółkę do handlu ze wschodem. Jednak miłość do Izabeli sprawiała, że zachowywał się w sposób nieracjonalny – zaryzykował utratę majątku handlując na wojnie, był na każde skinienie panny, przepłacił za kamienicę Łęckich, aby pomóc im w wydźwignięciu się z bankructwa.

Szuman tak mówił o Wokulskim:
„Stopiło się w nim dwu ludzi: romantyk sprzed roku sześćdziesiątego i pozytywista z siedmdziesiątego”


I rzeczywiście, w jego postaci możemy znaleźć zarówno cechy, romantyczne, jak i pozytywistyczne. Podstawową cechą romantyczną jest miłość, miłość szalona, maniakalna, taka, dla której Wokulski jest gotowy zrobić wszystko. Do innych należą: udział w zrywie narodowym oraz niepewność jego dalszych losów.

strona:   - 1 -  - 2 - 
  Dowiedz się więcej
1  Język ezopowy w Lalce
2  Typy narracji w „Lalce”
3  Lalka - streszczenie w pigułce



Komentarze
artykuł / utwór: Stanisław Wokulski – romantyk czy pozytywista?


  • cytuję:"Nie kazdy lubi czytac marnowac sobie czas na czytanie mysli jakiegos pacholka zeby zdac do nastepnej klasy i jeszcze nauczyciele w tym w zaden sposub nie pomagaja" no właśnie widać, ze Tobie w żaden sposÓb nie pomogli.
    maggie ()

  • a ja podchodzilam do tej ksiazki 34239423 razy i po prostu nie bylam w stanie jej przeczytac. a stronka bardzo fajna. polecam. do sesji z wiedzy o literaturze sie z niej przygotowywalam ;)
    Bella ()

  • Ta książka to literacki pręgierz dla młodych ludzi w szkole średniej. Twardy gniot który swoją obszernością, smętnym obrazem rzeczywistości dobija i spala na starcie większość. Osobiście uważam a średnią skończyłem 8 lat temu, że pora by było trochę odświeżyć spis lektur i zamienić parę pozycji, a i nie dziwcie się potem, że młodzi ludzie niechętnie czytają jak muszą wertować tak ceglaste dzieła.
    Makabryn (gawith {at} interia.eu)

  • Kazdy tak zachwala ksiazki i mowi ze kazdy musi przeczytac ksiazke a czy ja wam kaze zajmowac sie elektryka? Nie kazdy lubi czytac marnowac sobie czas na czytanie mysli jakiegos pacholka zeby zdac do nastepnej klasy i jeszcze nauczyciele w tym w zaden sposub nie pomagaja
    Ktoś ()

  • Lala to najlepsza lektura, świetna dla ludzi inteligentnych, którzy wiedzą jakie wartości mają dostrzegać, wcześniej dużo czytałam lektur też ale ta jest wyjątkowa, no jeszcze może Chłopi ...
    lisa244 (lidka02 {at} wp.pl)

  • strona fajna, jako powtórka do matury idealna ale nie jest w stanie zastąpić przeczytania książki i faktycznego zastanowienia się nad nią.szkoda że niektórzy uczniowie nie są w stanie docenić tej książki a nawet spróbować...bo nie chodzi o to aby wszyscy ją uwielbiali ale żeby rozumieli
    mm ()

  • Lalka to nudna książka przedstawiająca wszystko tak realistycznie że ze świata szarego i normalnego przenosiłem się w jeszcze gorszy- Starałem się przeczytać to niby arcydzieło ale wymiękłem. Ta książka jest nudna i nieciekawa a zaloty Wokulskiego puste i bezsensowne od początku skazane na niepowodzenie. Wiedząc to nie było sensu przejmować się jego zalotami
    oczytany (barwa8 {at} wp.pl)

  • Muszę stanowczo zaprotestować."Lalka" wcale nie jest nudna,przeczytałam.I o dziwo,byłam jedyna osoba w klasie,która to zrobiła.A strona jest i tak bardzo przydatna:)
    adaa ()

  • Ksiazka jest godna do przeczytania . Mnie własnie wciagneło do przeczytania lalki zaloty wokulskiego do izabeli nie mogłem sie oderwac od ksiazki chodz miałem płyrte do słuchania polecam naprawde
    siara ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Wokulski - Stanisław Wokulski - Charakterystyka Stanisława Wokulskiego -